Kancelaria

Dni powszednie:

Od 7:30 do 8:00 i po wieczornym nabożeństwie.

Kamera internetowa
Menu
Koronacja obrazu
Koronacja obrazu
Szybki kontakt

Parafia pw. Narodzenia NMP
Okulice 54, 32-712 Bratucice
Nr konta: 21 1060 0076 0000 3260 0178 7639

    tel. /14/ 685 10 94
    tel. 694451438
Czytania na każdy dzień

(Księga Ezechiela 24,15-24. )

Pan skierował do mnie te słowa:
«Synu człowieczy, oto zabieram ci nagle radość twych oczu, ale nie lamentuj ani nie płacz, ani nie pozwól, by płynęły ci łzy.
Wzdychaj w milczeniu, nie przywdziewaj żałoby jakby po umarłym, zawiąż sobie zawój dokoła głowy, sandały włóż na nogi, nie przysłaniaj brody, nie spożywaj chleba żałoby!»
Mówiłem do ludu mego rano, a wieczorem umarła mi żona, i uczyniłem rano tak, jak mi rozkazano.
A lud mówił do mnie: «Czy nie wyjaśnisz nam, co znaczy dla nas to, co czynisz?»
Wówczas powiedziałem im: Pan skierował do mnie te słowa:
«Powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja pozwalam bezcześcić świątynię moją, dumę waszej potęgi, radość waszych oczu, tęsknotę waszych serc. Synowie wasi i córki wasze, których opuściliście, od miecza poginą.
Wy zaś tak uczynicie, jak Ja uczyniłem: brody nie będziecie przysłaniać, nie będziecie spożywać chleba żałoby,
ale mając zawoje na głowach i sandały na nogach, nie będziecie lamentować ani płakać. Będziecie schnąć z powodu nieprawości waszych i będziecie wzdychać jeden przed drugim.
Ezechiel będzie dla was znakiem. To, co on uczynił, będziecie i wy czynili, gdy to nastąpi. I poznacie, że Ja jestem Pan».


Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org


(Księga Powtórzonego Prawa 32,18-19.20.21. )

Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła,  
zapomniałeś o Bogu, który dał ci życie.
Zobaczył to Pan i wzgardził,
oburzony na własnych synów i córki.

I rzekł: "Odwrócę od nich oblicze,
zobaczę ich koniec.
Gdyż są narodem niestałym,
dziećmi, w których nie ma wierności.

Mnie do zazdrości pobudzili tym, co wcale nie jest bogiem,
rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami;
i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem,
rozjątrzę ich narodem pozbawionym rozsądku".




Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org


(Ewangelia wg św. Mateusza 19,16-22. )

Pewien człowiek podszedł do Jezusa i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?»
Odpowiedział mu: «Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowuj przykazania».
Zapytał Go: «Które?» Jezus odpowiedział: «Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie,
czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego».
Odrzekł Mu młodzieniec: «Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?»
Jezus mu odpowiedział: «Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!»
Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.


Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org


(Św. Bonawentura (1227-1274), franciszkanin, doktor Kościoła)

Ubóstwo jest cnotą, która idzie w parze z doskonałością, do tego stopnia, że bez niej nikt nie może być doskonały: „Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim”. Nasz Pan, Jezus Chrystus, był tak ubogi, że od narodzin nie miał mieszkania, ubrania, ani jedzenia, ale stajnia mu była przybytkiem, nędzny kawałek chusty służył za okrycia, a mleko dziewicze za pokarm. Jest nam także danym za przykład ubóstwa w swoim sposobie życia na świecie. Był tak biedny, że czasami nie mógł znaleźć schronienia i musiał spać z apostołami poza miastem, a nawet na zewnątrz na wsi. Nie tylko Pan Aniołów był ubogi w narodzinach i ubogi w sposobie życia, ale także niezmiernie biedny w śmierci, aby nas otoczyć miłością do ubóstwa. O wy wszyscy, którzy ślubowaliście ubóstwo, rozważcie i zobaczcie, jak bardzo zamożny Król niebios stał się ubogim ze względu na nas w chwili swojej śmierci. Został bowiem pozbawiony wszystkiego: ubrania przez swoich katów, którzy „rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy” (por. Mt 27,35); ciała i duszy, która została gwałtownie wyrwana z ciała, boskiej chwały, kiedy na końcu cierpień bardzo bolesnej śmierci, zamiast być uwielbionym jak Bóg, potraktowano Go jak złoczyńcę, wedle skargi Hioba: „Pozbawił mnie całkiem godności” (Hi 19,9). O Boże, bogaty dla wszystkich ludzi, o dobry Panie Jezu! Kto może godnie wyrazić ustami, pojąć w swoim sercu, opisać dłonią boską chwałę, którą obiecałeś dać swoim ubogim? Dzięki ich dobrowolnej biedzie zasługują na kontemplowanie chwały ich Stwórcy, wejście do potęgi Pana, do wiecznego tabernakulum i przybytków światła. Zasługują, by stać się mieszkańcami miasta, którego Bóg jest architektem i założycielem. Ty sam, Panie, złożyłeś tę obietnicę błogosławionymi ustami: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie” (por. Mt 5,2).


Wpis Jana Pawła II
Księga modlących się o życie Przedszkole 'Ochronka'
XHTML CSS
Sanktuarium Matki Bożej Okulickiej
e-parafia